Wdzięk i ponadczasowość instrumentów strunowych smyczkowych

Muzyka klasyczna kojarzy nam się przede wszystkim z instrumentami dętymi i smyczkowymi. I nie be z powodu, bo każda orkiestra symfoniczna pełna jest właśnie takich instrumentów. Koncerty symfoniczne wybrzmiewają dźwiękami pełnymi harmonii i siły jednocześnie. Każdy jednak z osobna instrument ma swego rodzaju klasę i ogromny potencjał. Ucząc się grać profesjonalnie, skupiamy się wyłącznie na jednym rodzaju instrumentu.

Co wiemy o instrumentach strunowych smyczkowych?

instrumenty strunowe smyczkoweDo nauki gry najczęściej wybierane są skrzypce. To popularny, aczkolwiek klasyczny instrument, po który sięgają przedstawiciele obu płci. Może dlatego, że instrumenty strunowe smyczkowe są całkowitym faworytem w muzyce klasycznej. Profesjonalnie należałoby nazywać je chordofonami smyczkowymi. Dźwięk wydobywany jest z nich za pomocą wprowadzenia struny w wibrację przy użyciu smyczka. Do grupy tej należą: znane wszystkim skrzypce, rozpoznawalny kontrabas, ale też wiolonczela i altówka. Każdy z tych instrumentów składa się z: pudła rezonansowego, smyczka, strun, mostka i gryfu. Najstarsze instrumenty smyczkowe pochodzą jeszcze ze starożytnej Mezopotamii, gdzie używano do gry lir. Następnie przekształciły się one w lutnie w okresie średniowiecza, a następnie powstały skrzypce – już w renesansie i baroku. Z instrumentów można wydobyć wiele rodzajów dźwięków zależnie od sposobu prowadzenia smyczka – to tzw. smyczkowanie. Nauka gry na tego typu instrumentach trwa minimum kilka lat, aby opanować ją na poziomie podstawowym. Oczywiście im dłużej ćwiczymy i rozwijamy się, tym nasza gra jest sprawniejsza, bardziej profesjonalna i możemy sięgać po bardziej skomplikowane utwory.

Instrumenty smyczkowe strunowe to klasyka, po którą często sięgają dzieci i młodzież wybierające instrument do nauki gry. Znane były w innych wersjach od wieków. Dziś zachwycają nas swoim dźwięczną melodią wypływającą spod sprawnie prowadzonych smyczków muzyków w wielu orkiestrach symfonicznych.